Ik ben in 1956 geboren in Rotterdam. Op een kruispunt van vakmanschap en verkoopkunst. Mijn vader was reclameschilder, letterzetter en decorateur. Als zelfstandig vakman beschilderde hij etalages, vrachtwagens, bioscoopborden en promotie-objecten voor het circus, het theater en de kermis. Mijn moeder was een haute couture ontwerpster die carriere heeft gemaakt in de confectie. Ze zwaaide de scepter op de damesafdeling van P&C in Amsterdam.
Toen ik 10 was verhuisde ons gezin naar Schiedam, aan het andere eind van de wereld. Na mijn middelbare schooltijd ben ik terechtgekomen in een milieu dat zeer divers was. Daardoor kwam ik in contact met schrijvers, dichters, journalisten, fotografen, filmmakers, architecten, acteurs, kunstenaars, dansers, musici, filosofen, wetenschappers, astrologen, krakers, beveiligingsmensen, loodgieters, drukkers en techneuten. Zij gaven me een gevoel voor het leven en hoe daar een eigen weg in te vinden.
Van jongsafaan was ik bezig met tekenen, schilderen, schrijven en met kranten, affiches en folders maken. Balancerend tussen public relations en kunst. Ik was al parttime ontwerper voor ik wist dat het een vak was. Toch heeft het jaren geduurd voor ik een duidelijke keuze heb gemaakt. Ik ben pas op mijn 25ste grafisch ontwerpen gaan studeren op de Avond Academie in Rotterdam.
Daarvoor had ik tientallen baantjes gehad van verschillend pluimage. Ik had een opleiding als verkoper gevolgd en ging administratief werk doen. Ik deed een opleiding voor timmerman, ging werken als decorbouwer, om vervolgens naar een interne bedrijfsdrukkerij over te stappen. Mijn opleiding op de Academie heeft lijn gebracht in mijn talenten, maar het was een begin, geen eindpunt.
Sinds vijf jaar heb ik een eigen bedrijf. Voor ik er mee begon kreeg ik al jarenlang van allerlei ondernemers-vrienden te horen: Waarom begin jij niet voor jezelf? Op het moment dat ik voor mezelf begon zeiden diezelfde vrienden: Zou je dat nu wel doen? Wat me over de streep hielp was een buitenstaander die zei: Je houdt jezelf onder de maat als je niet voor jezelf begint. Dat was andere koek. Dat daagde mij uit. Welke maat? Mijn eigen maatstaven.
Mijn belangrijkste drijfveer is goede dingen maken voor mensen. Dingen die voor ze gaan werken. In mijn eigen bedrijf kan ik de ruimte nemen om vragen te stellen. Je bent adviseur, coach, projectmanager en ontwerper ineen. Dat levert werk op waarin klanten zichzelf naadloos herkennen en dat aansluiting vindt bij hun publiek. Iets anders zou ik niet meer willen.
Ik ben een vragensteller. Dat valt klanten op. Je neemt geen genoegen met gemeenplaatsen of oppervlakkige antwoorden. Daarmee reik je ze een idee aan waar men stil bij kan staan. Dat geeft ruimte om echte vragen aan zichzelf te stellen, dan komt het doel voorop te staan. Dat levert weer middelen op die ook echt doen wat van ze gevraagd werd.
Het moeilijkste deel van omgaan met klanten is grenzen stellen. Soms willen klanten iets dat tegen hun eigen belangen ingaat. Dan moet je heel geduldig uitleggen waarom dat niet werkt. Die kwaliteitsbewaking wordt uiteindelijk altijd gewaardeerd. Je hebt met leken te maken. Als expert ben je bezig met opvoeding en zendingswerk. Dat valt onder de rubriek Van De Werkvloer. Dat mix ik met inspirerende postings over mijn vakgebied.
Als je iets van plan bent is het goed om daar lijn in te brengen. Ondernemen is iets waar je in moet groeien. Datzelfde geldt voor ieder plan dat je hebt. Ik besef dat een plan niet meer dan een begin is. Wat dan volgt is een proces van aanmodderen, van trial en error. Dat moet je niet willen vermijden. In het tastend je weg vinden ligt je grootste schat. Door steeds scherper te krijgen wat goed voor jou werkt en wat niet, vind je je eigenheid. Dat maakt wat je te bieden hebt onweerstaanbaar. En… er zijn altijd mensen die het resultaat daarvan goed kunnen gebruiken!
Leuk verhaal Huub !
Iets persoonlijks geeft toch meestal soms vaak juist wel echt het meeste inzicht, dank je wel, Huub!
Leuk om eens iets persoonlijks van jou te lezen Huub. Ik werk nog niet zo lang voor me zelf, maar het verhaal komt me bekend voor. Dank voor je verhaal.
Hoi Huub,
Mooi verhaal! Doet me denken aan mijn eigen vader die schilder en zeefdrukker was. Spreken we weer eens af? Groetjes, Lisa
Mooi, een persoonlijk verhaal.
@Max Dank! @marjolein zou dat nou aan de anekdotes liggen? @Anneke Graag gedaan! @Lisa Gaan we zeker doen, ik mail je. @ Wim ja ook voor mezelf verrassend!
Wat een mooi persoonlijk stukje @Huub. Ik hou van persoonlijke stukjes. Toen ik las ‘Soms willen klanten iets dat tegen hun eigen belangen ingaat. Dan moet je heel geduldig uitleggen waarom dat niet werkt.’ had ik even een glimlach. Het deed me denken aan ongeveer een jaar geleden toen ik als slogan voor mijn nieuwe blogontwerp had bedacht ‘patatje chaos’. Je noemde het toen een wild idee. Dat was het ook :)
@peter Wilde ideeën werken soms tegen je, maar vermijden hoeft niet en door steeds scherper te krijgen wat echt voor jou werkte vond je je eigenheid. Volgens mij passen jouw persoonlijke verhalen helemaal bij de scherpte van de dagelijkse creatie chaos! :-D
Dank je wel @Huub. Ik zie mezelf ook als een echte zwerver door het alledaagse, die jas zit me als gegoten :)
Fijn dat je dat hebt bedacht.
@peter Leuk om te horen en fijn om te volgen!
Een mooi verhaal Huub. Uit het leven gegrepen, komt altijd binnen.
Jouw afsluiter vind ik nog mooier. Zo wordt zelden tegen een plan aangekeken. Vaak wordt een plan doel in plaats van middel. Maar jij hebt gelijk. Het is niet meer dan een begin. Je hebt het nodig om uit de startblokken te komen.
@Stan Het is net als met lopen. Als je passende schoenen hebt loop je beter! ;-)
Meet the man behind, en dan gaat het van Jetje. Zo gaat het vaak, zo niet altijd. Een persoonlijk verhaal levert identificatie op. Identificatie maakt aanraakbaar. En aanraakbaar wil zeggen: ik ken je, drink wat van me. Er ontstaat contact.
Klopt Jaap, blijkbaar gaat het toch om de essentie!