Permalink

6

Is Internet de nieuwe LSD?

Het is nog net geen onverbiddelijke bestseller(!), maar laat dàt maar over aan Ernst-Jan Pfauth. Voor je het weet schrijft hij geschiedenis. Door bijvoorbeeld ongewild Bezige Bij Coryfee (Ik) Jan Cremer van de troon te stoten in het genre –niet eerder vertoonde autobiografische schelmenromans-. Of door zijn oproep om een netwerkrevolutie te beginnen, op internet. Met ‘Sex, Blogs & Rock-‘n-Roll’, het provocerende boek over Pfauth’s zegetocht naar megasucces en eeuwige roem, was hij deze week op TV. En dat was zeker niet de 1e keer. Blog On!

Ernst-Jan Pfauth is met recht een fenomeen. Afkomstig uit een journalistiek nest studeerde hij communicatie-wetenschappen op de Universiteit van Amsterdam. Pfauth was secretaris van de raad van bestuur van de beroemde studievereniging Mercurius. Daarna was hij actief als correspondent (stage) bij de Verenigde Naties in New York en werkte hij tijdelijk als Student-assistent in de Sociale Psychologie. Hij was mede-organisator van de conferentie Blog08, hoofdredacteur van The Next Web, communitymanager bij TED-x Amsterdam en oprichter van Weblog Spotlight Effect (Dutch Bloggies Winnaar Beste Communicatie Weblog 2008). Sinds 2009 werkt hij als weblogger bij NRC-Next. Aldus zijn LinkedIn profiel.

In 2007 maakte Pfauth goede sier in Marketingland door zijn onorthodoxe benadering van het webloggen. Enkele weken na de start van Spotlight Effect had hij al een klein, maar slagvaardig redactieteam op de been gebracht met collega studenten. Dat gaf hem de armslag om opzienbarende projecten op te starten. Bijvoorbeeld het interviewen van 99 weblog-eigenaren uit de Marketingfacts Top 100, waaronder ondergetekende. Deze strategische zet plaatste Pfauth en consorten binnen enkele weken op de 23e plaats van diezelfde Top 100. Vanaf dat moment konden ze niet meer onopgemerkt op een blog-borrel komen.

In 2008 kwam Pfauth in contact met Boris Veldhuijzen van Zanten. Allereerst om op opvallende wijze promotie te maken voor startup Fleck. Daarvoor moest ook Pfauth wereldwijd op conferenties rondlopen in een smetteloos wit pak. Bezoekers mochten met viltstift hun opmerkingen op het textiel schrijven. Het was één van de vele hilarische acts en pr-trucs uit de koker van de Mediacircusschool van Veldhuijzen Van Zanten.

Als Editor in Chief bij The Next Web kreeg Pfauth ruimschoots de gelegenheid om in de leer te gaan bij deze bewust excentrieke serial internet entrepeneur. Hij leerde daar onder grote druk te werken en meerdere ballen in de lucht te houden. En de geheimen van het berijden van een eenwieler in het bijzijn van bekende persoonlijkheden te doorgronden. Hij leerde bij The Next Web ook Champagne drinken, voegde beroemde bloggers aan zijn Netwerk toe en werd een graag geziene gast op congressen en afterparties, tot in China toe. Daarnaast produceerde hij met ijzeren discipline een eindeloze stroom van blogartikelen. Met al deze activiteiten balanceerde hij langdurig op het slappe koord tussen werk en privé. Uiteindelijk werd hij door NRC-Next gevraagd om als Dutch Problogger hun weblog te komen versterken. Zijn succesverhaal kon niet anders dan in boekvorm verschijnen. De officiële presentatie is morgen in Studio K.

Zonder het bestaan van weblogs zou deze razendsnelle persoonlijke ontwikkeling onmogelijk zijn geweest. Pfauth is zich dan ook bewust dat hij schatplichtig is aan de blogosphere. Vandaar dat hij workshops geeft over bloggen, waarin hij zijn blog-evangelie uitdraagt, inside information geeft en tips en trucs deelt. Dat doet hij trouwens ook op zijn weblogs. Zoals een goed journalist betaamt laat hij zijn bronnen zien en is hij enthousiast over zijn helden. Bij die laatste categorie kiest hij regelmatig voor opmerkelijke persoonlijkheden, bijvoorbeeld: Hugh MacLeod (Gapingvoid), Andy Warhol (15 minutes of Fame) en Timothy Leary (De LSD-Hogepriester).

Leary komt aan bod in hoofdstuk 10 in een uitleg over Pfauths presentatie: the internet is the new LSD. Al eerder kreeg hij op deze titel en de inhoud van zijn betoog veel kritiek. En niet zonder reden. Pfauth is van 1986. Op zich is de term bewustzijnsverruimend als metafoor voor het internet niet slecht gekozen. Door echter bewustzijnsverruiming te relateren aan LSD en Leary als held te kiezen, begeeft Pfauth zich op een glibberig pad. Door jarenlang vrijelijk LSD te verspreiden onder teenagers hebben Leary en zijn volgelingen (in Nederland: Simon Vinkenoog) veel jongeren jarenlang teruggeworpen in hun ontwikkeling. Dat kwam door het onvoorzien opwekken van psychoses, bad trips en andere neveneffecten. Die zorgden in het uiterste geval voor dood en verderf, als gevolg van het op onbetrouwbare wijze in obscure laboratoria ontwikkelen van dit psychedelische middel, dat inmiddels verboden was. Als Pfauth zelf dergelijke gevolgen in zijn eigen vriendenkring had ervaren zou hij deze benaming hebben vermeden. Bewustzijnsverruiming kan ook heel goed zonder LSD. Daarmee zou hij een betere metafoor gebruiken voor de netwerkrevolutie die hem voor ogen staat. Als marketeer van zijn persoonlijke missies is hij briljant, maar op dit soort momenten proef je een zekere naïviteit en een romantisch verlangen, dat lijkt te getuigen van een Gombrowicziaanse onrijpheid.

Pfauth heeft aanwijsbaar een voorkeur voor Celebrity. Niet voor niets adviseert hij bloggers in spé om vooral naam te maken met het interviewen van bekende persoonlijkheden uit hun vakgebied. Zo leer jij Celebreties kennen en vice versa. Als voorbeeld noemt hij zijn geruchtmakende vraaggesprek met Matthijs van Nieuwkerk van De Wereld Draait Door. Als aandachtzoeker is zo’n houding legitiem, maar als journalist zou je in principe een kritischer positie mogen innemen. Zeker als het gaat om beroemdheid. Vooral omdat, zoals Duchamp het eens opmerkte, het merendeel van de mythes rondom bekende persoonlijkheden een schromelijke overdrijving zijn van de werkelijkheid. Maar wie wil dat nog weten? Media dienen hierbij als hoogste doel een eindeloze stroom van infotainment.

Toch zegt Pfauth op pagina 180: Zie internet dus niet als een doel op zich, maar gebruik het om grote doelen te bereiken. Dat vindt hij een belangrijke eigenschap van de digitale revolutie, die ook de basis was voor zijn eigen succes. De mogelijkheid om mensen van over de hele wereld te mobiliseren voor de goede zaak. Daar valt niet veel tegenin te brengen en het is zeker dat de digitale revolutie ons nog vele mooie dingen gaat brengen en af en toe wat wrange vruchten.

Aan het enthousiasme van Ernst-Jan Pfauth zal het niet liggen. ‘Sex, Blogs & Rock-‘n-Roll’ lees je in één adem èn in 1 avondje uit. Het is een fascinerend verslag van wat kennis van marketing en communicatie en een stevige dosis sturm und drang mogen bewerkstelligen. Toch is dit boek zeker geen handboek voor Jan en alleman, maar wel een inspiratiebron voor iedereen die de passie heeft om persoonlijke doelen na te streven en meent dat: 15 Minutes of Fame (Warhol) zeker niet genoeg zijn!



Sex, Blogs & Rock-’n-Roll | Ernst-Jan Pfauth | ISBN 10: 9060059972 | ISBN 13: 9789060059975 | De Bezige Bij b.v. uitgeverij | €13,95

Meer recenties over dit boek | Filmpje van Henk-Jan Winkeldermaat

6 Reacties

Geef een reactie

Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *.