Permalink

4

Huisstijl-dilemma’s

Zit u ook wel eens in de knoop? Aan te hikken tegen een situatie die u slapeloze nachten bezorgt? Problemen met zaken die buiten uw vakgebied liggen? Bijvoorbeeld de totstandkoming van uw nieuwe huisstijl? Het kan nog erger!

Henk en Wim*, twee broers en oprichters van een internetbedrijf, zijn zo’n jaar of zeven ondernemend bezig en de groei zit er flink in. Twintig mensen in dienst en zat vacatures! Ze werken voor grote spelers en hebben aantoonbaar succes.

Twee jaar geleden hebben ze besloten dat het tijd werd voor een nieuwe huisstijl. Menig uurtje werd door de interne ontwerpers besteed aan het maken van logo’s, het uitwerken van voorstellen, maar de echte klik bleef uit. Dus hebben de broers, ten einde raad, een reclamebureau ingehuurd om de klus te klaren.

Opnieuw lag de directiekamer vol met logo’s, advertenties en andere creatieve vertalingen. Ze werden er nog steeds niet blij van en de interne ontwerpers wisten wel honderd redenen aan te dragen waarom de nieuwe voorstellen onder de maat waren.

Inmiddels begon de tijd te dringen. Er moeten personeelsadvertenties voor nieuwe medewerkers gemaakt worden, een campagne op billboards en op bussen van het streekvervoer. Het briefpapier begint op te raken en ook de enveloppen zijn aan vervanging toe. Nieuwe medewerkers zitten al maanden te wachten op visitekaartjes. Zo kon het niet langer!

Op dat heikele moment begon mijn dienstverband. Ik was net een maand aan het werk toen dit probleem op een vrijdagmiddag aan mij werd voorgelegd. Ik bekeek alle voorstellen van de interne ontwerpers en van het reclamebureau en moest toegeven dat er niets bijzat dat vonkte.

De volgende week bestudeerde ik de briefing van mijn werkgevers aan het bureau en het communicatieplan dat daar een weerwoord op was. Allemaal dik in orde, maar de vertaling van die plannen was niet inspirerend. Ik sprak met de accountmanager van het bureau en deze stelde voor om, ondanks de budgetoverschrijding, er nog een ontwerpronde aan te wagen. Er werd nu een senior op gezet.

Twee weken later kwam het nieuwe ontwerp. Toegegeven, het kreeg niet de schoonheidsprijs, maar er zat voor mijn gevoel toch wel iets kansrijks in. Mijn collega ontwerpers deelden die mening niet. Wat hun betreft kon het nieuwe voorstel meteen naar de prullenbak. Ik begreep wat ze bedoelden, maar proefde ook iets onterechts.

Ik keek er nog eens naar en sprak er over met Henk, de oudste van de twee broers. Kijk, zei ik, het gaat me bij dit voorstel niet om de esthetica, maar of het bruikbaar is en te vertalen valt naar middelen die communiceren waar jullie voor staan. Die mogelijkheid zit hier zeker in!

Er ging die avond een golf van opluchting door de directiekamer, ik kreeg een whisky ingeschonken en een schaal vol borrelnootjes. Mijn baas sprak de gevleugelde woorden: Eindelijk een ontwerper die meedenkt! Wisten ze meteen waarom ze mij hadden aangenomen.

Het reclamebureau ging direct aan de slag om het voorstel verder uit te werken. Ik kreeg de taak dat nauwlettend in de gaten te houden en een vertaling voor de website te maken. Niet alleen kwamen er binnen een maand nieuw briefpapier, vervolgvellen, visitekaartjes en enveloppen, er kwamen vervolgens ook advertenties in tijdschriften, posters op billboards aan alle uitvalswegen, een gevelplaat met het logo en vlakvullende busreclames, powerpoint-presentaties, sweatshirts en gelikte brochures. Kortom het bedrijf kreeg binnen een paar maanden een compleet nieuw gezicht en dat werkte. Het zelfvertrouwen steeg en de klanten waren vol lof. Er was een flinke sprong voorwaarts gemaakt. Zelfs investeerders kregen interesse en hapten toe.

Natuurlijk kon het anders, beter of mooier, maar dit idee paste prima bij dit bedrijf en de simpele constatering dat er mogelijkheden zaten in dit idee bevrijdde de beslissers van de stagnatie, onzekerheid en frustratie die het bedrijf twee jaar lang in een wurggreep had gehouden. Het grootste obstakel was daarbij de verlammende zucht naar perfectie. Op zich is het hoogst haalbare een nobel streven, maar als het de boel gaat vastzetten is dat de wereld op zijn kop en de opdrachtgever een slechte dienst bewijzen. De diepere oorzaak lag, het spreekt vanzelf, nog iets complexer.

Misschien was het reclamebureau niet de beste keuze, maar eenmaal een keuze gemaakt moet je er het beste van maken. Budget heeft grenzen. Wellicht hadden de interne ontwerpers niet voldoende bagage om zo’n klus te klaren. Tsja… je moet ergens beginnen en liefst zo goedkoop mogelijk. Allemaal zaken die, vooraf in ogenschouw genomen, een andere keuze, traject, aanpak en betere afloop mogelijk hadden gemaakt. Die vooruitziende blik moet dan wel van begin af aanwezig zijn, maar die kennis was in de aanloop niet in huis. Een andere, wellicht meer prijswinnende aanpak, daar was het nu te laat voor, dus beter ten goede gekeerd dan de chaos te laten voortduren.

Komt tijd, komt raad. Zo kwam er eindelijk weer ruimte voor waar het werkelijk om gaat: Doen waar je als onderneming voor bestaat, met de zekerheid dat je de middelen in huis hebt om die missie te ondersteunen en opgelucht over te gaan tot de orde van de dag.

Een voorbeeld als dit is geen uitzondering. Ik kom in mijn praktijk dagelijks situaties tegen waarbij een patstelling inzake huisstijlkwesties langdurig energie opslorpt. Bij kleine ondernemers net zo goed als bij de grote- of middelgrote jongens. Dat is de duistere, vaak onderbelichte, kant van de opdracht die aan een communicatiespecialist wordt voorgelegd: Knopen ontwarren die de boel vastzetten om weer beweging te krijgen in een proces dat anders tot wanhoop drijft.

En dan is het tijd voor het echte werk!

Ik wens u een krachtige huisstijl toe, met veel rendement… en een gezonde nachtrust!

*Vanwege privacy overwegingen zijn namen gefingeerd.

4 Reacties

  1. Dankjewel Huub! De afgelopen weken heb ik echt precies het bovenstaande probleem meegemaakt om na uren overleg, tientallen telefoontjes en vooral veel twijfel kwamen we tot dezelfde conclusie: “dit is niet perfect, maar wel een goede mogelijkheid”. Had je dit maar eerder geschreven, dat had heel wat moeite gescheelt;)

  2. Graag gedaan Jasper,
    Het is zeker de bedoeling om meer van dit soort ‘verhalen’ te gaan plaatsen. Hou hiervoor de nieuwe categorie -Van De Werkvloer- in de gaten. Zou inderdaad fijn zijn als er daar een preventieve werking van kan uitgaan.
    Groeten van Huub

Geef een reactie

Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *.