Permalink

2

Slow Culture

Slow Food, Slow Fashion en Slow Television zijn begrippen die steeds vaker in de media opduiken. Of het werkelijk gaat om een nieuwe beweging, is nog maar de vraag. Misschien is deze zogenaamde Slow Culture slechts een tegenreactie op de jachtige consumptie-maatschappij die wij kennen sinds de industrialisatie.

In een wereld waarin het belangrijk is om zo snel te zijn als breedband, en gekleed te zijn naar de mode van het vólgende seizoen, moet je tijd inbouwen om te reflecteren. Om een keuze te kunnen maken uit het overweldigende aanbod, is het belangrijk om meer tijd te nemen om te denken, te maken, te luisteren en te kijken. Na een periode van snelle consumptie en eenvormige massaproductie, brengt Slow Culture een meer verantwoorde versie van commercie.

Slow gaat over aandacht voor jezelf, je directe omgeving en het milieu. De toegepaste producten zijn bij voorkeur van organisch materiaal vervaardigd, ethisch verantwoord en lokaal gefabriceerd. De nadruk ligt op kwaliteit, uniciteit en goede smaak.

Videokunstenares Saskia Olde Wolbers die momenteel exposeert onder de titel The Falling Eye in het Stedelijk Museum in Amsterdam, voegt een verhaal aan het beeld toe. Dit vraagt wel enige oplettendheid van de kijker, maar desondanks weet Olde Wolbers de aandacht van de moderne consument te vangen. Zij laat ons een viertal video’s zien van traag bewegende ruimtes en landschappen waarbij een voice-over een verhaal vertelt.

Het werk oogt als een computeranimatie maar Olde Wolbers heeft alles met de hand vervaardigd uit analoge materialen die zij zelf bij elkaar heeft gesprokkeld. Haar verhalen laten je nadenken terwijl je oog gedachteloos door haar wereld dwaalt. In haar laatste video Trailer bijvoorbeeld, verschaffen de pulserende beelden en de monotone verteltrant de cadans die de kijker nodig heeft om in een virtuele realiteit te geraken. Hiermee brengt Olde Wolbers ons op een ouderwetse manier naar het Mekka van de digitale cultuur.

Anouk Helder heeft een column over Slow Culture geschreven. Hieruit ook bijgaande citaten. Meer over de expositie van Videokunstenares Saskia Olde Wolbers op de website van het Stedelijk Museum in Amsterdam.

Je zou kunnen zeggen dat de cirkel nu rond is. Moderne uitingsvormen geven uitdrukking aan oude waarden: kwaliteit, aandacht, duurzaamheid en tijd.

Misschien wordt de status van een kok, kunstenaar of vormgever in de toekomst niet bepaald door diens productiviteit in aantallen, maar door de tijd die hij/zij aan één ding besteed heeft. Zoals een goede wijn lekkerder wordt naarmate ze langer rijpt. Slow Culture – nu slechts een term die op een bepaalde tendens is geplakt – kan een begrip worden. De tijd zal het leren.

2 Reacties

  1. Ja mooi he, die video’s van Saskia Olde Wolbers. Heb ze een tijdje geleden in Boymans in Rotterdam gezien. Je wordt er helemaal in meegezogen. Bijzonder ook dat ze haar teksten uit krantenartikelen haalt. Dat beeld en tekst zo op elkaar kunnen werken.

  2. Er zit iets magisch in haar werk. De manier waarop zij geluid en beeld gebruikt kom je natuurlijk vaker tegen, maar het verschil is hier dat je de beelden niet kunt plaatsen en dat ze daarmee de kijker veel ruimte geven voor de eigen verbeelding. De teksten zetten dat proces in gang. Lang geleden heb ik de films van Marguarite Duras gezien. Zij werkte met hele langzame beelden die wel refereerden aan de gewone werkelijkheid, maar eveneens een heel andere lading kregen door de voiceovers die een verhaal vertelden die over een geheel ander onderwerp bleek te gaan. Die combinatie is dus heel sterk om de aandacht vast te houden.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *.