Permalink

35

Een Sprankelend Nieuw Jaar in 2016

Een Sprankelend Nieuwjaar

Tot ziens bij Weblog Zichtbare Zaken

En dan even dit: Ook dit jaar geven 100+ bloggers zich bloot op Mijn Moment, een initiatief van Henk-Jan Winkeldermaat. Sinds 2003 vraagt hij zijn netwerk hun meest dierbare, belangrijkste, mooiste, meest aangrijpende of karakteristieke moment van het afgelopen jaar vast te leggen in een verhaal van maximaal 500 woorden. Hier vindt je mijn Mijn Moment van 2015 online vanaf 25 december 2015 om 14:00 uur. Tot eindejaar ieder uur een andere blogger. Alle deelnemers of bloggers en hun verhalen vind je op deze pagina.

Lees verder →

Permalink

24

Woordenloze Woensdag (136)

Unlike Noise – Apollo cries – 2015 > [ Disquiet 0182 – Diverge Converge ] > Mashup [ video ] by Huub Koch as separate line next to the Beta-project.

Lees verder →

Permalink

7

Een aaneenschakeling van bizarre toevallen (8) <

vanginneken22

Jezelf in de etalage zetten. Daarover gaat het schilderij Mooie Rooie van Liesbeth Van Ginneken uit 2002. Net als de andere Painted Ladies uit deze serie gemaakt op het indrukwekkende formaat 250 x 200 cm. Een doek, en een beeld, waar je niet omheen kunt. En dat wil je niet.

Er is terecht veel geschreven over dit werk. Henk Maas: Van Ginneken heeft een erotische penseelstreek, hoewel de mensen uit haar doeken zijn gestapt… [-] …de spanning van het spannendste aller meubelstukken ademt uit grote kleurvakken. Jan Donia voegt hier aan toe: Olieverf is een levend materiaal, de kracht van de natuur domineert erin met een voor buitenstaanders ongekende hevigheid. Het is een tegenstander die zich niet graag gewonnen geeft. Je moet hem liefkozen, genieten van zijn geur en hem als geheimzinnige minnaar onderwerpen. Daarom maakten in de zeventiende eeuw schilders zelf hun verf, het picturale sperma dat – als de materie zich openstelt voor de ziel – van een handvaardigheidsproduct een eeuwig geesteskind kan maken.

Lees verder →

Permalink

6

Een aaneenschakeling van bizarre toevallen (7)

vanginneken18

Om iets te beginnen moet je met iets eindigen. Het ligt zo voor de hand. Een punt zetten of een toon aanslaan. Nog even en mijn kennismaking met de Painted Ladies zit er op.

Als serie lijkt de reeks doorlaatbare grenzen te vertonen. Wellicht omdat de rode draad een eenheid geeft aan thematiek en stijl die telkens terugkeert naar de essentie: het eeuwig vrouwelijke. Toch is dat één kant van het verhaal. De maan kan niet zonder de zon. Een harmonie niet zonder valse noten. Het non-verbale niet zonder een poging tot benoemen.

Lees verder →

Permalink

8

Een aaneenschakeling van bizarre toevallen (6)

vanginneken13

Wat zegt een titel over een schilderij? De meningen zijn verdeeld, en dat kan ook niet anders. In 1800 kon je nog wegkomen met een titel die direct verwees naar wat de beschouwer te zien kreeg. Honderd jaar later is dat niet vanzelfsprekend meer. Gauguin heeft wat dat betreft de toon gezet met D’où venons-nous, Que sommes-nous? Où allons-nous? (Waar komen we vandaan? Wie zijn wij? Waar gaan we heen?). Bij De Chirico zijn de titels evenmin onverdeeld verwijzend naar wat we zien. Dali en Magritte verwijzen alleen nog maar naar een idee dat het beeld een filosofische context geeft. De toon is gezet. En dan is er nog dat stiefkind van de kunst: Untitled (Zonder Titel). Alsof de kunstenaar impliciet wil aangeven dat alles wat gezegd kan worden van geen belang is. Een strategie die niet veel later ook overgenomen werd door musici als The Byrds en The Smashing Pumpkins.

Als ontregeling de norm is dan is het een brandende kwestie om je af te vragen wat een titel zegt over een werk. Bij de Painted Ladies zijn dat First Lady, Lelijk eendje, Proper Jetje, Mooie Rooie, en Classic Minnie uit 2003. Dit laatste werk uit deze serie is voor mij een sleutelwerk. Waarom eigenlijk?

Lees verder →